dinsdag 9 februari

Vandaag een drukke dag, om half zeven worden we al gewekt, omdat je nuchter moet zijn voor de operatie en jij nog wel even graag wat wilde eten voor die tijd. Mama was al gelijk erg verdrietig, omdat ik wist dat het nu toch echt ging gebeuren. Ze gaan vandaag echt gif in mijn meisje stoppen en dit om jouw beter te maken. Het voelt zo dubbel. Ik wil je dit niet aandoen. Je ziet er niet ziek uit en je bent zo goed te spreken. Ik wil niet dat je zoveel pijn en verdriet moet doorstaan. Maar het moet en dat snap jij en ik ook, maar toch het doet zo'n pijn van binnen. Ze komen nog bloedprikken, onaangekondigd. Je word hier heel boos van en dat snap ik, want dat was niet de afspraak. De pedagoog komt nog langs met de kralenketting en legt uit hoe en wat de kraaltjes betekenen. Heel mooi idee. Dan is het tijd om te vertrekken naar het obc voor de fab en punctie hersenvocht en tegelijk een chemo voor het hersenvocht, voor als er wel verkeerde cellen al in het hersenvocht zitten. Je vind het erg spannend, bang voor het prikje, bang voor het slapen dat je tijdens de operatie wakker word. Mama is nu ook bang lis kan mijn tranen niet meer in bedwang houden. Zie die koker met chemo op jouw bed liggen en kan het wel zo naar buiten smijten bah. In de operatiekamer ben je wat paniekerig, maar we hebben afgesproken dat we gaan dromen over dansen en dat je in een mooie jurk aan hebt en als je wakker wordt, ga je mama vertellen welke jurk je aan hebt. papa en mama gaan weer even terug naar je kamer totdat je klaar bent. We moeten allebei erg huilen en bidden en smeken tot God dat Hij jouw en ons en Ryan kracht wil geven om jouw te helpen en jouw alle liefde te geven die je verdiend. Als je wakker bent, ben je nog moe en verdrietig, nog even een longfoto maken en daarna met eendje en dapperheidsdiplomal weer terug naar je kamer. Je hebt pas van oma een mooie knuffelhondje gekregen, je noemt hem Herald en is nu ook je grote vriend die steeds overal mee naar toe gaat. Fijn zo'n knuffeltje. Je krijgt vandaag veel vocht aan om alles uit te plassen en dat plassen gaat heeeel goed, mama sjouwt de hele dag met poo' s in de weer omdat we alles op moeten vangen. Ook ben je nu aan de prednison ook spannend hoe je lichaam hier op gaat reageren.