Een spannende dag voor jouw. De vab weer aanprikken waar je zo ontzettend tegen op ziet. We hebben vandaag extra veel verdovingszalf er op gesmeerd en nu maar hopen dat dit nu wel gaat werken. Eenmaal in Groningen komen we bekenden tegen, waarvan hun kindje deze ziekte ook heeft gehad. Wel even fijn om hun verhaal te horen. Vooral de positiviteit van ze. Dat gaf me ook enorme moed. Eenmaal even met de arts gepraat te hebben is het tijd voor het aanprikken. Je wordt al boos en vraagt of ze niet een beetje kunnen opschieten. Je moet huilen en je wilt niet, maar we tellen tot drie en hup hij zit er in. Gewoon zo zonder pijn. Ah Lis wat vinden we dat ongelooflijk fijn voor jouw, dat zal zo veel minder spanning geven voor de volgende keer. Dan aan het infuus voor chemo casper en als het goed gaat weer snel naar huis. Even langs de MC donalds en hopelijk genieten van een lekker weekendje thuis. Ook de bloedwaarden niet te vergeten, waren nog super.
Dagboek van Melissa
