Vrijdag 27 mei

27-05-2016 21:38

  1. Daar gaan we inmiddels voor de derde nacht hier. Jij zit er op het moment in ieder geval door. Je zit sinds vanavond dan eindelijk voor ons aan de sonde. Zelf vind je het maar helemaal niks maar wij zien even geen andere optie. Je zult toch moeten aansterken en weer energie krijgen. Maar ik snap het wel Lis hoor, er gebeurt zoveel hier met jou. Dan komt de arts, dan de juf, de fysio wil een praatje maken hoe het gaat, de dietiste komt langs, dan weer chemo hier en nog meer vocht daar. Temperaturen, bloeddruk meten, wegen, plassen plassen en nog eens plassen. Bloed afnemen, weer een punctie, dan willen we ook nog een nieuwe maar dunnere sonde in gaan doen om te kijken of dit nog verbetering geeft omdat je steeds het gevoel hebt dat het eten vast blijft steken in je keel. Ja meid, we hebben het steeds maar over je en jij moet alles maar ondergaan. Je hebt niks meer over jezelf te vertellen. Alleen maar doen wat anderen willen. Gisteren was je ook erg verdrietig maar vandaag ben je ontzettend boos op alles en iedereen. Je reageert fel tegen iedereen. Je vind dat niemand lief doet en niemand naar je luisterd. Lis ik hoop echt dat je door de sondevoeding weer wat sterker gaat voelen. Morgen waarschijnlijk nog niet naar huis want de waarden waren nog erg hoog. Gelukkig gaan ze nu wel bezig met een plan om je van bepaalde angsten af te helpen en een plan voor school bedenken. Nu maar proberen om een beetje te slapen. Inmiddels lig ik hier met drie andere papa's. Hopen dat ze niet zo snurken. Een kamer alleen is prettiger. In ieder geval 's avonds. Overdag heb je nog wat aanspraak. Maar nu lig je met allemaal gordijnen om je heen. Elke keer piept er wel wat of is er wat. Het valt me op zich mee hou ik het hier volhoud. Loop veel heen en weer om plasjes weg te brengen. Even wat lezen. Het lastigste blijft het dat je als gezin zo uit elkaar gehaald word. Je moet je steeds weer omschakelen. Voelt zo oneerlijk. We hadden het zo fijn samen en nu moet je steeds je gevoel uitschakelen en afstandelijker doen ofzo anders mis je elkaar teveel. Maar ik hou in mijn achterhoofd dat we hierna nog maar drie keer deze opnamekuren moeten. Je hoort zoveel verhalen hier dat ik wij nog niet eens mogen klagen. Mensen die scheiden, problemen op werk, financieel. Er komt dan toch zo veel meer bij kijken. 

Terug

Contact

Melissa van Duinen