Woensdag 29 juni derde mtx kuur

Wat een opluchting dat we gisteren hier weer naar Groningen mochten. Aan de ene kant denk je ' gaan we weer, hoe zal het dit keer gaan'. Maar de andere kant hebben we dit ook maar weer achter de rug. Nog 1 van deze nare kuur. De laatste paar dagen gaat het weer stukken beter met je. Vorige week donderdag moesten we naar Zwolle voor de asparginaze kuur. Ik vroeg of ze ook even wilden bloedprikken zodat we wisten hoe we er voor stonden en maar goed ook want met een half uurtje kwamen ze al met de mededeling dat je hb weer veel te laag was (4.2). Nu mochten we tot dinsdag wachten als we weer naar Groningen gingen of dat we het meteen deden. Die keuze was niet zo moeilijk, aangezien je enorm moe bent en misschien helpt het nog voor de volgende kuur dat je weer wat sterker voelt. Dus i.p.v. een uurtje ziekenhuis werd het tot zes uur 's avonds maar wat hebben we dat er weer graag voor over gehad want je knapt er weer zo van op. Je ogen beginnen weer helemaal op te klaren. Tjonge jonge wat bloed toch met een mens doet. Wat een wonderlijk goedje. We hebben een goed weekend gehad. Het eten begint weer te smaken al gaat het wel heel langzaam omdat het gevoel dat het blijft steken toch blijft maar dat vullen we dan mooi aan met sondevoeding. Je kletst weer en beweegt weer meer. Zelfs je slijm is op het moment weg. Wat zal dat ook voor jou een fijn gevoel geven. Gewoon rustig zitten zonder steeds te spugen. En wat fijn voor ons om te zien dat je kind na een paar dagen ook weer zo kan opknappen en weer leven in haar ziet. Dat geeft een hele geruststelling. Maandagochtend bloedprikken en daarna nog even naar school, al wilde je eigenlijk niet. Op de een of andere manier zei je 's ochtends uit bed al dat je hoofdpijn hebt en niet zo goed voelt. Hmmm ik had zeker dit weekend vertelt dat we maandag nog even naar school gaan omdat het ook bijna vakantie is. Maar ging best goed meid, toch maar weer volgehouden tot twaalf uur. 's Middags wachten we op het telefoontje van Edith. Ik ben best zenuwachtig. Het kan alle kanten op gaan. Het zal aan de trombo liggen want je hebt al wel een paar blauwe plekjes. Dan gaat de telefoon. Eerst even vragen hoe het gaat en dan de uitslag. We mogen weer. Leuko wel wat gezakt en trombo net aan en hb zelfs 8.5., super goed. Dat merken we ook wel aan je omdat je weer  vrolijker bent. Dat word dus weer tassen passen. Ondertussen liggen we dus weer hier en gaat het tot nu toe nog super goed. Je bent nog steeds goed te spreken hebt nu net zelfa weer een halve krentebol en beschuitje gegeten. Trots op je meissie. Het was wel een zware week voor je. We hebben dinsdagavond samen je laatste haren eraf gehaald. Je was er nu toch wel klaar mee en het jeukte en er zat toch bij al bijna nietz meer op. Toch nog wel weer een ander gezicht hoor. Toch vind ik het minder naar dan die paar plukjes die je nog had. Je krijgt er een fijn bekkie door. Oh oh schatteboutje toch, je doet het allemaal maar even. Zondagavond hebben we nog een zwaar gesprek gehad omdat ik je toch even wilde uitleggen wat een psycholoog doet. Maar je hebt hier totaal geen oren naar. Je wilt en gaat niet met hem praten en je wilt het allemaal zelf doen. Jee hier schrik ik van Lis. "Ik ga niet zeggen wat ik voel,dat kan ik  niet". "Maar Lis dit kun je niet alleen en dat mag ook niet, dat is te zwaar voor, wij grote mensen kunnen dit ook niet alleen". " Dat kan ik wel", is je antwoord. Je zegt nog wel dat je altijd al het gevoel hebt dat niemand jou ziet staan en nu ineens wel. Waarom krijg ik nu ineens kaartjes, waarom zet de meester niet gewoon in mijn rapport 'goed gedaan en veel plezier in groep 7', waarom nu ineens een lief stukje, krijgen anderen toch ook niet. Meissie wat lastig uitleggen allemaal. We snappen je wel maar je moet ook de kant van de mensen proberen te begrijpen. Normaal leef je leven en ga je door, maar dit is wel even wat anders. Ik schrik ervan van het idee dat je je toch wel eens erg eenzaam en alleen voelt. Het leven is vaak hard Lis, we moeten er zelf wat moois van maken. Jij moet leren dat dat je meer voor jezelf moet gaan opkomen, trota op jezelf kunt zijn en dat je er echt niet alleen voor staat. Ik ben blij dat je toch wat losgelaten hebt. Dat we toch iets meer weten hoe jij denkt. Ik weet ook zeker dat er voor jou ook een mooie toekomst is en daar gaan we ook zeker ons best voor doen Lis.