zaterdag 26 maart tot dinsdag 29 maart

Vandaag gaat je broer weer voor het eerst wedstrijd voetballen. Dat word er weer vroeg uit:( Maar hij doet het goed. Weer opbouwen. Voor jouw gaat het wat minder, je bent wat hoesterig en je hebt weer schimmel in de mond. Aangezien je vorige week gevallen was, geneest het wondje in je mond niet goed en dat doet erge pijn, nu je schimmel in de mond hebt. Je kan bijna niet eten. Vooral drinken is lastig. Je ziet er ook niet fijn uit vandaag. We besluiten vandaag ook maar om vanaf nu een mutsje op te zetten, want je hebt nu wel erge kale plekken. Het is overal haren vangen. Je gaat nog wel mee boodschappen doen want vanavond gaan we zelf pizza maken. Hier heb je nog het meeste plezier in. Over eten hebben en 24 kitchen kijken. Maar niet op de manier toen met de prednison toen was je geobserdeerd door eten. Aan de eind van de middag bel ik toch maar met Groningen want je hebt toch wel erge pijn en als we dan nog een paar dagen moeten wachten dat word niet wat. Ze schrijven een recept uit naar Zwolle en kunnen we daar medicijnen ophalen. Eerst nog de overheerlijke pizza's opeten. Ze smaken echt goed he. Helemaal samen met papa het deeg gerold en gekneed. Jij had een hawaii gemaakt voor jezelf. We merken wel dat je minder op kunt. Na een paar stukjes zit je vol. Maar fijn dat je nog eet en dat het lekker smaakt. Papa en mama gaan even naar Zwolle om medicijnen op te halen en oma blijft even oppassen. Maar dat mag wel weer duren daar. We dachten we gaan zo heen en weer terug. Maar de fax was niet aangekomen, dus weer bellen met Groningen. Dan is er al weer iemand anders aan de beurt met natuurlijk een hele waslijst. Na drie kwartier ben ik toch maar even naar een andere gelopen om te vragen of die me alvast wilde helpen. Na een uur konden we dan eindelijk weer naar huis. Knap geergerd helaas.  Maar dat doen we ons zelf aan he. Nu maar hopen dat het gauw aanslaat.

Zondag Pasen,

Jij gaat naar oma om met haar de tafel en alles al te dekken voor de paaslunch. Wij gaan naar de kerk. Als we dan uit de kerk komen, hebben jullie de tafel al helemaal mooi gedekt. Je blijft bij de grote mensen aan tafel zitten en de andere kindjes zijn druk bezig paaseitjes aan het zoeken. Wel sneu om te zien. Daar zit je dan met je mutsje op een zere mond en je even geen kind meer voelen. Wat hard he meid. Ik moet nu soms al goed denken hoe je voor die tijd ook al weer was. Zo snel zit je hier in. Je ogen stralen niet meer. Je bent vlak en rustig en als mensen wat aan je vragen, kijk je me maar aan. Wat denk je dan toch Lis? 's Middags doen we ons zondagsmiddags dutje, toch nog beetje last van dat uur:). Dan gaan we naar oma Duinen. Wat zal die weer voor lekkers allemaal hebben gemaakt. Oma Duinen had weer uitgebreid gekookt ondanks dat oma van de Weg (haar moeder)zo ziek nu is, had ze hier nog tijd voor gemaakt. Lekker soepie, maar hier kun je niet zo van genieten, het doet je zo'n pijn in de mond. Gelukkig gaat de rest beter. Met drinken heb je het meeste last, als je maar met een rietje drinkt wil het. Je lippen zijn ook dik er van en zo droog omdat je ze niet op elkaar krijgt. Hopen dat het morgen toch echt beter gaat. 's avonds horen we dat  het met oma van de Weg toch echt hard minder gaat. Op bed gaan we samen bidden en worden jullie toch wel verdrietig. Jullie waren ook zo gek met die oma. We gingen er ook nog wel vaak op bezoek.

maandag 28 maart,

Met je mond is het nog hetzelfde maar gelukkig niet erger. Helaas krijgen we eind van de ochtend toch te horen dat Oma van de Weg is overleden. Voor ons verdrietig maar voor haar fijn dat ze nu niet meer hoeft te lijden. Jullie zijn er verder gelukkig wel rustig onder. Je broer was wel even erg verdrietig. Maar jij bent weer zo stil. Het is niet echt mooi weer vandaag en doen we ook maar niet zoveel overdag. Helaas moet je ook nog een keer overgeven.  's Avonds gaan we nog wel lekker uit eten en kun je hier ook nog van genieten. We hebben gelachen en het was gezellig. Daarna weer gauw naar bed, want het is elke keer veel te laat zo voor je. Je bent het ook poepiezat.

dinsdag 29 maart,

vandaag nog een studiedag, dus nog lekker even uitslapen. Nog even bij mama in bed knuffelen. En gelukkig slaan de medicijnen aan en ziet je mond er al veel rustiger uit. 's Middags doen we nog even een wandelingetje en vind ik dat je het laatste stuk wel even kunt gaan lopen. Toch proberen om je in beweging te houden. Je hebt in de ochtend weer een beetje overgegeven. Toch ben je weer beter te spreken vandaag en kijk je zelfs weer eens ondeugend. Ook ben je dan weer prateriger. Fijn Lis. Vind het dan wel weer spannend hoe je vanaf donderdag dan weer gaat reageren als je je chemo weer krijgt. Maar zo mooi om te zien dat Lis er nog wel zit. 's Avonds gaan we even bij oma van de Weg kijken. Ik vind het knap dat je meegaat. Kun je zien dat je dit toch wel graag wilt, anders had je wel nee gezegd. Je hebt zelfs nog bij oma boven gekeken, dat had je nog nooit gezien. Je wou nog wel eens zien waar oma Duinen en de rest vroeger sliepen.